موسیقی عاشیقی آذربایجان
موسيقي عاشيقي آذربايجان ريشه اي بسيار كهن دارد و غني تزين تمونه ادبيات و ٿرهنگ شٿاهي آذربايجان است . حاٿظان و وارثان اين هنر اصيل مردمي ، عاشيق هاي آذربايجانند و اين ميراث گرانقدر را از اجداد خود ( اوزان ها و گوسان ها ) به ارث برده اند...
برای مشاهده متن کامل به ادامه مطلب کیک کنید ـ با تشکر
معرفی کوتاهی از ایرج بسطامی
ايرج بسطامي در اول آذرسال 1336 در شهر بم کوچه باغ جعفري، منزل پدري و جد پدري که قدمت 120 ساله داشت متولد شد. وي از 5 سالگي به خواندن آواز علاقه داشت و هر يک از اعضاء خانواده از جد پدري گرفته تا پدر بزرگ و پدر در زمينه خواندن آواز و نواختن سازهاي مختلف تجربه داشتند.
ايرج در کنار آنها با اصول موسيقي آشنا شد. سپس به فراگيري دستگاههاي موسيقي نزد پدر خود پرداخت و از سنين نوجواني تحت تعليم عموي بزرگوارش ( يداله بسطامي ) قرار گرفت که به رهبري ايشان گروهي با همکاري ( برادران بسطامي ) ايجاد گشت که در راديو و تلويزيون آن زمان و اردوهاي رامسر اجراي برنامه داشتند.
بعد از فوت يداله بسطامي، ايرج براي فراگيري آواز و رديفهاي آوازي نزد استاد شجريان آمد و با وجود مشکلات و مسافت راه به عشق فراگيري آواز، رنج مسافت 2400 كيلومتري رفت و برگشت بم ، تهران را به جان مي خريد.
پس از چندي ايشان اتاقي در محله پامنار تهران اجاره کرد. به دليل وقايع انقلاب تمرينهاي آواز براي او بسيار دشوار بود. اما وي تا آنجا که مي توانست به اين تمرينها ادامه داد.
بعد از تعليمات استاد شجريان، عصر يك روز شنبه، در منزل استاد شجريان با استاد پرويز مشکاتيان آشنا و نزد ايشان به فراگيري تلفيق شعر و موسيقي پرداخت و اولين نوار خود را که افشاري مرکب بود با همکاري استاد مشکاتيان به جامعه هنري عرضه داشت.
ايرج بسطامي در سن 40 سالگي به اوج فعاليت هنري خود رسيد و در طول چهارده سال فعاليت هنري خود يازده کاست به جاي گذاشت.
او به دور از جنجال و هياهوي هنري در شهرستان بم و استان کرمان به تدريس آواز و سرپرستي خانواده برادر مرحومش ( نصرتالله بسطامي ) پرداخت ( كه تنها بازمانده اين خانواده پس از فاجعه بم دختري است به نام « خاطره » )
سرانجام در پنجم دي ماه يكهزار و سيصد و هشتاد و دو، در زلزله خونين بم، طاق آمال شيفتگان صداي داوودي ايرج به همراه ستون هاي ارگ بم فروشكست و ايرج را با خود تا آستان دوست بالا برد.
ايرج بسطامي در عين حال که از صداي رسا، پر وسعت و مستقل برخوردار بود. شخصيت و هويت آوازي منحصر به خود داشت به اين سبب آواز او تنها به خودش شبيه بود.
روحش شاد.
منبع خبر:http://www.parsifa.com
معرفی کوتاهی از کورش یغمایی
کورش یغمایی موسیقی را در سن ده سالگی با نواختن سنتور که هدیه ای از سوی پدرش بود آغاز کرد. به گفته مادر کورش: او با این که این ساز را را از نزدیک ندیده بود سنتور را از جعبه بیرون آورد و شروع به نواختن یک آهنگ کرد. او در مدت پنج سال به مراحل درخشانی در زمینه نوازندگی سنتور و موسیقی سنتی ایران دست یافت. در سن پانزده سالگی گیتار را که همواره ساز مورد علاقه اش بود برگزید و پس از مدتی در گروه های موسیقی راک که خود تشکیل داده بود سرپرستی ارکستر و نوازندگی لید گیتار را به عهده داشت. چند سال بعد برخی از گروه های حرفه ای اروپایی که برای اجرای برنامه به ایران می آمدند هنگامی که با چیره دستی او در نواختن گیتار روبرو می شدند از او برای همکاری به سمت لید گیتار و مهاجرت به کشورشان برای ضبط صفحه در سطح جهانی دعوت میکردند.
در سال آخر دانشگاه (رشته جامعه شناسی) اولین کار حرفه ای خود را در زمینه آهنگ سازی - ارکستراسیون - نوازندگی و خوانندگی با ترانه گل یخ (شعر از مهدی اخوان لنگرودی دوست و همکلاسی اش) آغاز نمود. آثار کورش به ویژه گل یخ بر اساس دارا بودن استاندارد های جهانی به خارج از مرزهای ایران نفوذ کرد و با اجرا های جدیدی در کشورهای مختلف ارائه گردید.
از سال 1358 به مدت 17 سال پخش صدای کورش ممنوع شد. او در این مدت ابتدا در زمینه داستان های کودکان (کتاب و نوار) و ارائه آلبوم دیار (ارکستراسیون آواهای محلی ایران برای ارکستر بزرگ بدون آواز) و در ادامه با تدریس گیتار زندگی را میگذرانید. پس از هفده سال اولین آلبوم با آواز او با نام سیب نقره ای ارائه گردید. پس از چندی آلبوم های دیگری از وی با نام های ماه و پلنگ - گرگ های گرسنه (موسیقی فیلم) - کابوس - آرایش خورشید - تفنگ دسته نقره منتشر شد.
کورش یغمایی در فراگیری هیچ یک از زمینه های موسیقی استادی نداشته است.
منبع خبر: http://www.parsifa.com
آغاز سال ۲۰۰۹ بر شما عزیزان مبارک باد