سه تار
سه تار
سه تار یکی از سازهای مضرابی موسیقی ایرانی می باشد.
سه تار در نواحی مرکزی آسیا و خاورمیانه رواج داشته است.
به نظر می رسد که سه تار از قرن چهارم رواج داشته است.
سه تار در گذشته سه سیم ( تار ) داشته و اکنون چهار سیم دارد
سیم سوم و چهارم آن نزدیک به هم قرار دارند و هم زمان نواخته می شوند
و مجموعه آن دو را معمولا سیم ( بم ) می نامند.
سه تار امروزی دارای چهار سیم می باشد.
سیم سوم سه تار به سیم مشتاق معروف است.
سه تار دارای صدایی مخملین و ظریف بوده و از آنجایی که با کنار ناخن انگشت سبابه دست راست نواخته می شود صدای ساز ارتباط مستقیمی با اعصاب و روان نوازنده پیدا می کند و از این رو سه تار را اغلب همدم اوقات تنهایی خوانده اند.
قسمتهای مختلف این ساز:
۱. سیم ها:
سیم یکم یا سیم سفید از فولاد
سیم دوم یا سیم زرد از برنز
سیم سوم یا سیم مشتاق یا زنگ که دقیقا همجنش و هم اندازه سیم یکم
است.
سیم چهارم که آن هم زرد رنگ است و از دیگر سیمها قطورتر است.
۲. کاسه : از نظر ساختاری مانند کاسه عود یا تنبور است ولی کوچکتر
و معمولا از چوب توت ساخته می شود.
۳. صفحه: روی کاسه جا دارد و دست راست نوازنده روی آن قرار می گیرد
صفحه دارای سوراخ هایی برای خروج صداست.
۴. دسته: درازای ۴۰ تا ۴۸ سانتی متر و قسمتی که گوش ها در آن تعبیه می شوند ۱۲ سانتی متر و پهنای دسته ۳ سانتی متر است.
۵. خرک
۶. سیم گیر : در بخش پایانی کاسه ساز ابزاری چوبین برای نگهداری سیم ها وجود دارد که سیم گیر خوانده می شوند.
۷. شیطانک
۸. گوشی: سیم از یک طرف به سیم گیر در انتهای کاسه و از طرف دیگر به گوشی های کوک شونده در انتهای دسته ساز بسته می شوند. با پیچاندن گوشی ها ساز کوک می شوند.
Email:hamoonlyrics@yahoo.com